Nie każda kobieta chce i nie każda musi zostać matką.

Nie powinno się jednak odstraszać kobiet od zamiaru bycia mamą. Nie powinno się macierzyństwa obrzydzać.

Macierzyństwo to ryzyko, tak jak całe życie jest ryzykiem.

Kobieta powinna mieć możliwość świadomie podjąć decyzję, czy chce mieć dziecko, czy uważa, że temu podoła, by urodzić, wychować, wykarmić, kochać dziecko i o nie dbać.

Macierzyństwo uważam za wielkie wyzwanie, za duży trud, ale także za wielkie szczęście w moim przypadku. Zawsze miałam instynkt opiekuńczy, macierzyński.

Dla mnie bycie mamą to sens mojego życia, spełnienie, chociaż nie każdy dzień był łatwy i radosny.

Macierzyństwo może być także ogromnym obciążeniem, przynieść rozczarowanie i rozpacz, o ile nie będzie zdrowia, pieniędzy, pomocy, wsparcia, miłości, rodziny.

Ja, będąc w ciąży, zastanawiałam się, czy podołam być samotną matką, czy będę kochać moje dziecko, tak jak ono tego potrzebuje, czy będę miała dość sił, pieniędzy, pomocy, czy dam radę.

Udało mi się jednak, z pomocą Boga i dobrych ludzi, jakich spotkałam, teraz jestem przekonana, że nie przypadkiem.

Gdybym nie urodziła dziecka, miałabym więcej czasu i pieniędzy dla siebie. Ale ja byłam z tymi pieniędzmi i czasem dla siebie nieszczęśliwa, niespełniona, samotna. Jako kobieta miałam niższe poczucie własnej wartości w stosunku do kobiet – matek.

Dopiero po urodzeniu dziecka poczułam, że moje życie ma sens, ma cel, odchować to maleństwo, tego człowieka, mojego syna, bez którego życie byłoby pustką z szafą.

Wybrałam życie, a nie szafę z nowymi ciuchami czy drogimi butami.

Wybrałam życie przy moim dziecku, nie podróże (dla mnie) bez znaczenia. Świat mogę poznawać z książki, z telewizji, z czasopism, z internetu, z filmu, z teatru.

Dzisiaj tak wiele obrazów, filmów jest dostępnych w TV, w mediach.

Nie namawiam do bycia mamą, ale myślę, że warto się zastanowić, czego naprawdę chcesz w życiu i czy to ci wystarczy za 20 lat. Nie będziesz wiecznie młoda.

Kobieta powinna się do 30-ego roku życia zdecydować, czy chce urodzić dziecko.

Później robi się coraz trudniej, nie zawsze zachodzisz w ciążę od razu, czasami czekasz rok, dwa, trzy lub dłużej.

35, 40 lat to dość późno na urodzenie pierwszego dziecka.

Pierwszy poród po 30 roku życia może być trudniejszy, moja ciąża w wieku lat 34 była określana jako ryzykowna. Poród był bardzo bolesny.

Po urodzeniu dziecka poczułam ogromne szczęście, radość, euforię.

Od pierwszego momentu z moim synkiem byłam szczęśliwa.

Dziękuję Bogu za każdy dzień. Także za te trudne.