W Polsce o kobiecie „idealnej“ mówi się, że jest ona

jak córka, siostra, matka, żona i kochanka.

Oczywiście najlepiej w jednej osobie, idealna kobieta to taka, która łączy te cechy w jednej osobie, zapewne w zależności od wieku i sytuacji życiowej.

Mówi się o kobiecie, że jest zmienną, może w nastrojach, a może także w rolach, jakie odgrywa na codzień w życiu.

Kobieta, która potrafi lub chce odgrywać różne role, jest bardziej interesująca, nie jest nudna, zaskakuje, oczarowuje, matkuje, uwodzi, pomaga, kocha, rozbawi, zgani, wybacza, pociesza, itd.

W zależności od sytuacji.

Kobieta powinna być przyjacielem mężczyzny, a nie jego wrogiem.

Feminizm powinien się wyrażać w staraniach o równe prawa, ale także w miłości do mężczyzny, rozumieniu jego osobowości, w spieraniu go, a nie w dążeniu do przejęcia nad nim władzy i zrobienia go swoim niewolnikiem i pachołkiem do wszystkiego.

Jeśli kobieta kocha, rozumie, wie jak postępować, to mężczyzna sam będzie chciał poddać się jej osobie.

Może nie zawsze oficjalnie i publicznie. Oficjalnie czułby się głupio w oczach innych mężczyzn i kobiet.

Mądra kobieta wie, kiedy powinna stać obok męża, a kiedy pół kroku za nim.

W domu można trochę więcej się mądrzyć.